Groetjes van Jessica en Gwendolin


zaterdag 31 januari 2009

Kata Beach

Met moeite kwam iedereen uit bed. Ja, 05.00 uur is wel erg vroeg maar ach we zouden vliegen vandaag, naar... Marcel verklapte het al. we gingen naar Phuket! Het eiland van zon, zee en strand. Eindelijk ontspannen!

Orchidaes
Koffers inladen en gaan met die banaan. Marcel had er ook nog voor gezorgd dat we een klein ontbijt mee konden nemen in de taxi zodat we deze onderweg konden opeten. Bij het vliegveld moesten we nog een klein uurtje wachten en dan vliegen....
In Phuket werden we opgehaald door een minibusje en na een halfuurtje waren we dan bij ons hotel, Orchidaes. Wederom geregeld door Marcel. Een gigantisch complex met zwembad en hele mooie kamers met uitzicht over Kata Beach en wederom een mooie badkamer en heel mooi balkon. We hadden een gratis upgrade gehad, waardoor we uiteindelijk in de supreme rooms terecht waren gekomen en dat was ook wel te zien.
Nadat iedereen zijn koffers/backpacks in de kamer had gezet was het eerst tijd om wat te eten. Het was inmiddels al 11.00 uur en om 06.00 uur hadden we alleen een klein ontbijt op.
Hierna is iedereen een beetje zijn eigen weg gegaan. Corine en Marc hebben het vooral rustig aan gedaan want zij hadden nog een beetje last van de jetlag. Lidi en Fred (de ouders van Marcel) gingen samen met ons Kata Beach ontdekken. Het was wel toeristisch (veel restaurantjes en winkeltjes) maar lekker rustig qua mensen en de zee was adembenemd blauw. Eind van de middag zijn we ook nog even het zwembad ingedoken en voor het avondeten had Fred een mooi restaurantje uitgezocht waar we heerlijk zijn gaan eten.
Marcel en ik hadden die middag ook nog besteed aan het uitzoeken van een leuk tripje voor de hele groep hier op Phuket. We zouden eerst een dag een busje huren en dan de volgende dag een boottripje met Lidi en Fred. Dan konden Corine en Marc lekker een stukje olifant rijden, want dat wilden ze nog graag doen. Lidi en Fred moesten de 21ste namelijk alweer weg (zij waren er al weer 1,5 week) dan zouden wij verder gaan naar Railey en Phi phi en was er geen goede mogelijkheid meer voor olifantenpret.

Vroem vroem
Na een goede nacht slapen, stonden we alweer op tijd klaar bij het buffet. Ze hadden genoeg te eten. Pannekoeken, frenchtoast, fruit, yoghurt, brood, croisantjes, muffins, verse eitjes, zelfs nasi en aardappelpuree! Heerlijk om eens zo uitgebreid en ongenegeerd te kunnen schransen bij het ontbijt. Ik voelde me een koningin!
Daarna met zijn allen de minibus in. Eerst naar 2 uitzichtpunten. De eerste keek uit over het strand waar we ook verbleven. Het uitzicht was mooi, maar niet verbluffend. Het tweede punt was echt wel erg leuk. Al onderweg kwamen we namelijk hordes scouts tegen. Groepjes met sjaaltjes en rood gesmeerde gezichten liepen de weg af en ons uitzichtpunt bleek hun trefpunt te zijn. Vol enthousiasme doken Marc en Marcel tussen de kinderen voor leuke shots. Maar ook het uitzicht was geweldig. Links was een rustig strandje met geweldige snorkelplekken en rechts een haven vol met blinkende witte zeilschepen. En ondertussen het blauw-turqoise water wat fonkelde in de zon.
Na deze dachten we alle punten gehad te hebben, maar wat bleek, de chauffeur had er nog 1 bijgepakt. We stopten nog op 1 punt en hoewel deze lang niet zo mooi was, stond hier wel een geweldige tempel helemaal volgebouwd met olifanten.
Na deze stop gingen we naar de "Big Buddha" Een enorme witte buddha die bovenop de berg stond zodat hij uitkeek over heel Phuket.
Wat wij echter niet wisten, was dat hij nog in aanbouw was. Gemaakt van marmer, was het namelijk een behoorlijk duur project en er werd dan ook volop donaties gevraagd voor de bouw. Onderweg naar boven werden er ook onderdelen tentoongesteld zoals de ogen, een stukje oor en stukken van de lotusbloem. Boven kon je hele stukken van het beton nog zien, beelden waren zelfs nog gedeeltelijk in plastic gewikkeld, maar de buddha zelf was erg indrukwekkend. Enorm hoog en groot keek hij op je neer en voelde je behoorlijk klein.

Na deze ervaring tijd voor lunch. Onze chauffeur wist een goed restaurant en zo zatten we pal aan het water te lunchen. Daarna vlug door voor de volgende stop. De grootste tempel van Phuket "Wat Chalong". En wat bleek er was een meerdaags festival aan de gang. Hordes mendsen kochten eten bij kraampjes (tja, we waren in Thailand), waren aan het bidden, voorspelde hun toekomst met stokjes of waren gewoon aan het luieren in de schaduw. Rotjes klapten in de wierrook ovens op het terrein en overal liepen mensen! Een prachtig gtezicht om te zien.
Daarna wilden we nog naar een waterval toe. Ook dit bleek een gelukkige keuze, want als vrije dag, waren er vele lokale jongeren aan het zwemmen in het water rondom de waterval. Marcel en ik besloten ook een duik te wagen en klommen in het koude water. Het werd behoorlijk diep op een stukje en hier sprongen dan ook de jongens vanaf een smalle richel naar beneden. Ze daagden Marcel nog wel uit, maar hij wilde toch liever niet het risico hebben een been te breken. We zijn nog wel even onder de waterval zelf gaan staan voor een verpletterende douche en daarna snel eruit en afdrogen. Want het was alweer laat.

De boot op
Na het eten en wat slaap was het de volgende dag alweer tijd voor het geplande boottripje. We wensten Marc en Corine veel plezier en vertrokken toen richting de haven. Hier lag een gemiddelde boot klaar, met koffie, thee, frisdrank, fruit en zelfs koekjes. We zouden ook nog een lunch krijgen en we werden hard aan het lachen gemaakt door onze gids die het welkomstpraatje hield. Bij de eerste stop werden we elk met 2 of 3 man in een kano met een bootman geplaatst en door een grot heen gevaren naar de lagune aan de andere kant. Hier zatten enkele hongerige apen al te wachten, maar ook de rotsmuren waren prachtig.
Daarna weer een stukje verder varen en opnieuw verschillende stukken bekijken vanuit de kano's en genieten van de prachtige omgeving.
De derde stop was bij het gedoopte "James bond" Island. Hier was lang geleden namelijk Golden eye opgenomen. Het was hier dan ook druk met toeristenkraampjes en fotograferende mensen. Daarna weer snel terug naar de boot, waar een overheerlijke plaatselijke lunch stond. Vers gegrilde vis, gefrituurde zeebeestjes, vers gewokte groentetjes en heerlijke kippenpootjes. Daarna was de volgende bestemming alweer bijna in zicht. Nog even zonnen op de punt van de boot en toen konden we nog lekker een stukje zwemmen in de blauwe zee.
Voor we het wisten was de dag om en waren we 5 uur terug. Tijdens het avondeten hoorden we de enthousiaste verhalen van Marc en Corine. Corine had zelfs nog bovenop de kop!!! van de olifant gezeten. Een mooie dag dus.

Snorkelpret
We hadden nog 1 dag met zijn 7-en, maar allemaal wilden we eigenlijk ontspannen. Marcel wilde vooral niet te lang in de zon, want je verbrande levend, maar we waren wel allemaal nieuwsgierig naar het strandje wat we hadden gezien op het uitzichtpunt.
Lidi en Fred bleven in het hotel, maar wij besloten met zijn 5-en te gaan zwemmen en snorkelen bij dat strandje.
De spullen waren ingepakt en voor we het wisten waren we er. Snorkel gehuurd en na wat uitleg aan Jessica over hoe je moet snorkelen zonder een mond vol zeewater zwommen we tussen de vissen. Vol blijdschap deelde Corine en ik de visjes die we zaggen. Corine zag zelfs nog een soort van enorme slang, maar ik kon hem niet meer zien, dus weet niet precies wat het was. Wel zaggen we volop maanvissen en zelfs een papagaaivis. Allemaal prachtig. Mijn duikbloed ging alweer borrelen.
Uiteindelijk ben ik nog 2 keer gaan snorkelen. 1 x met Marcel en nog 1 x met Corine.
Van de laatste keer kreeg ik echter die avond spijt, want mijn billen waren felrood. Een beetje pijnlijk...

Die avond moesten we afscheid nemen van Lidi en Fred, want die moesten weer op weg naar huis. Het waren mooie dagen geweest, iedereen had er van genoten. En weer een nieuw stuk moest beginnen, want nu wilden we toch wel echt gaan duiken.

donderdag 29 januari 2009

Verassing....

We waren weer terug in Bangkok. Ik wel enigzins teleurgesteld want aan de grens kwamen er dus achter dat sindskort de regel is, dat als je over land komt, je maar 15 dagen visum krijgt. Voor Gwen en Marcel precies genoeg maar voor mij dus niet aangezien het visa verliep op 29 januari en ik op 4 februari zou vliegen. Gwen was ergens anders druk mee bezig. De verassing!

Deze zou morgen plaatsvinden en allebei hadden we geen idee wat het inhield maar gwen begon toch echt wel zenuwachtig te worden.

Pracht en Praal
De instructie van Marcel was vandaag dat we eerst rustig gingen ontbijten en dan onze tassen inpakken zodat we ontvoerd konden worden naar.... ja, dat was een raadsel. Zelfs onder het ontbijt liet hij niks los. We stapten allebei vol spanning de taxi in. Na een halfuurtje stopte we bij een gigantische wolkenkrabber genaamd het Prince Palace Hotel. We gingen naar de receptie op de 11e etage. Wij moesten even wachten want Marcel moest nog even wat regelen. We stonden allebei vol verbazing in de hal. We hadden wel zoiets verwacht als een resort maar dit was echt over de top. Overal goud en zelfs van die bellboy's in strakke pakjes met rood en goud. Er was zelfs een zwembad op de 11e etage waar je over heel Bangkok heen kon kijken. Dit waren we niet gewend aangezien we meestal in simpele hotels sliepen. We werden na een kwartier naar onze kamers begeleid naar de 24e etage. Deze was bijna net zo groot als mijn huiskamer. Met glazen schuifdeuren en balkon waar je over heel Bangkok heen kon kijken. Een gigantisch kingsize bed met grote badkamer en heel mooi interieur.
Nadat we even bekomen waren van deze pracht en praal ging ik een poging doen om me visa te verlengen en gwen ging met marcel de buurt even verkennen.
Naar het immigration office te komen was al een taak op zich. De taxi nemen was niet zo moeilijk maar het verkeer was wat anders. Uiteindelijk er een uur over gedaan en toen bleek ook nog dat het 1900 baht (50 euro) kostte om hem te verlengen en je moest er een week op wachten. Dan kwam er ook nog eens bij dat ik niet de enige was. Er stond misschien wel 100 of 200 man binnen en ik moest weer op tijd terug zijn zodat we samen met z'n allen gingen lunchen. Er een week op wachten was ook geen optie omdat Marcel al had laten vallen dat we morgen met het vliegtuig vertrokken met bestemming: "onbekend". Geen optie dus. Snel terug naar het hotel. De terugweg ging gelukkig wat sneller. Nog steeds druk maar een halfuurtje later was ik dan weer bij het Prince Palace. Eerst lekker gegeten bij Sizzler. Mjammie...
Wat was de planning voor vanmiddag? Shoppen! Zelfs marcel ging gezellig mee. Rond een uur of 5 moest hij toch echt weg, hij had namelijk weer wat in de planning staan.

Aaaahhhh!!
Rond half zeven was hij weer terug en zouden we gaan eten. Gwen kreeg een van een marcel een ansichtkaart in haar handen gedrukt met een getekende postzegel. Wat raar?
Toen hoor ik keihard gegil. Wie was daar? Corine!!!! Ze vlogen elkaar in de armen. Ja, het thaise publiek wat rondliep in het winkelcentrum was ook met stomheid geslagen. Gwen kon het niet geloven. Corine was samen met Marc (haar vriend) helemaal overgekomen vanuit Nederland.
Na deze schok was het plan om toch even wat te eten maar Corine en Marc waren voor het eerst in hun leven in Bangkok dus eerst maar even langs de buurt van het sextoerisme.
Gwen en ik zagen onderweg nog een stalletje staan met gefrituurde beestjes. Een kikker die hadden we nog niet geprobeerd. Ik mocht de eerste hap nemen.
Corine keek er met afgrijzen naar. Dit was niks voor haar, maar voor ons was het gewoon weer een gefrituurd beestje.
De "sexbuurt" vooral erg hilarisch. Veel tentjes met neon reclame en veel westerse oude mannetjes met vooral jonge thaise meiden en bars met namen zoals "Spankies" en "Lollipop" waren geen uitzondering. Als westerse vrouwen waren we dan een uitzondering want veel zag je er niet.
Hierna zijn we gezellig met z'n allen wat gaan eten. Dit moest echter snel want Marcel had weer een verassing in het vooruitzicht. We gingen weer terug naar het hotel.
Op een gegeven moment hoorde ik weer veel geluid van de gang af komen. Ja, hoor de verassing was gekomen. Marcel z'n ouders waren gekomen. Na alle verhalen die ik nu van ze gehoord had, ontmoette ik ze nu in levende lijve. Uiteindelijk was het alweer 23.30 uur toen we naar bed gingen.
Helaas moesten we om 05.00 uur de volgende morgen al weer verschijnen bij de receptie om ons vliegtuig te halen.

Gwen: Ik moet hier natuurlijk even aan toevoegen dat ik die dag niet had verwacht Corine te zien. Als 1 van mijn beste vriendinnetjes hadden we elkaar enorm gemist en ik was dan ook vreselijk blij haar te zien die dag. Ook het feit dat mijn schoonouders er waren was een hele blije gebeurtenis. Na 7 maanden Jessica en Marcel (hoe lief ze ook zijn) is het geweldig om zo weer bekenden te ontmoeten. Marcel is echt de grootste schat van de wereld dat hij dit voor mij geregeld had.

woensdag 28 januari 2009

Angkor. Wat?

We hebben natuurlijk het grootste gedeelte van onze tijd besteed aan het bekijken van de prachtige tempels van Angkor Wat. Maar omdat dit bijna niet te beschrijven is, wilden we graag van deze 3 dagen een foto impressie geven.

Dus hierbij......
BANG SREI


RULUS GROEP

EAST BARRAY


ANGKOR WAT









PRA THOM












BAYON









En ja, het was verbazingwekkend mooi. Dus als je eens in de buurt bent. Ik zou zeggen:"Sla de tempels niet over!"